Saturday, March 04, 2006

நால் வர்ணம் (கலரு!)


தன் ‘நாலு’ பதிவில் போற போக்குல எழுதுன ஒரு வரியில் (என் தந்தைக்கு நடந்த சிறுநீரக மாற்று அறுவை சிகிச்சைக்கு சிறுநீரகம் அளித்தது) மன அசைவை நெடுநேரம் நிறுத்திய இளவஞ்சியின் அழைப்பிற்காகவும்., எண்ணத்தைச் சற்றும் தயங்காமல் ‘நாலு’ எழுத்தில் தூக்கிப் போட்ட முத்துக்குமரன் அழைப்பிற்காகவும், அவர்களுக்கு நன்றி கூறி..

இவ்வுலகத்தையே எனக்கான நாலாகத்தான் நான் பார்க்கிறேன் (ஆரம்பிச்சாச்...). என்னை மகிழவைக்க, கோபப்படுத்த, சாந்தப்படுத்த, கொண்டாடவென இயங்குகிறது இவ்வுலகம் என நான் நினைத்துக்கொண்டால் யாருக்காவது மறுப்பு இருக்குமா?. நீங்களும் அப்படி நினைத்துக் கொண்டால் எனக்கு துக்கமில்லை. மாறாக என்னைப் போல் ஒருவர் என்ற மகிழ்ச்சியே. எனக்குப் பிறகும் (கண்ண மூடின பிறகு) உதிக்கும் சூரியன், காயும் நிலவு, வீசும் காற்று, விழும் மழை என்றால் நம்பத்தான் முடியவில்லை. ஆகா... கிளம்பிருச்சு...! அப்படியென்ன சாதித்துவிட்டாய் இப்படி இறுமாப்பு கொள்ள? எனக் கேட்டீர்களேயானால்... இப்பூமியை சாதனை செய்யவர்களுக்காய் பாட்டா போட்டுவிட்டு, அவர்கள் வருகைக்காய், கன்னத்தில் கை வைத்து காத்திருக்கவில்லை இயற்கை. தவிர, வண்ணம்தாங்கி, வாசம் தாங்கி, வந்து மேல் அமரும் வண்டு தாங்கி வாடிப்போகும் பூவின் அமைதி., சிற்றிறகுடன் சில்லெனப் பறந்து., பல நாட்கள் கழித்துப் பார்க்கும் தந்தையைச் சுற்றி நின்று பிடுங்கும் பிள்ளைகள் போல் வெளிச்சம் மோதி, ஆராய்ந்து அழிந்து போகும் ஈசலின் முடிவு., தன் சிறுவாயில் மண் சுமந்து புற்றெடுத்து, அதில் நாகங்கள் குடிபுக மடியும் கரையானின் சோகம்., கூட்டுப் புழுவாய் சிறைபட்டு, உரிய நேரம் வந்ததும் அதை பட்டென அறுத்துவிட்டுப் பறக்கும் பட்டாம் பூச்சியின் இருப்பு (என்னமோ இதை சாகடிக்க மனசு வரல!) அனைத்தும் தன்னளவில் தன் சாதனைகளை நிகழ்த்திக் கொண்டுதான் இருக்கிறது மிக இயல்பாய். இவற்றை மனம் வழி நோக்கினால்., பூவில் தெரியலாம் பூவை., ஈசலில் தெரியலாம் இனங்கள். கரையானில் தெரியலாம் நொந்த மனம். பட்டுப் பூச்சியில் தெரியலாம் வாழ்க்கை. நடைகள் பாதைகளில் விடும் சுவடுகள் போல எவ்வுயிரும் தன் இருப்பிற்கான தடையங்களை பதித்துக் கொண்டேதான் செல்லும். திட்டமிட்டுச் செய்யும் சாதனையைவிட, நிகழும் சாதனைகள் பயனில் நீடித்திருக்கும்.

சரி... இடங்களில் பிடித்தது எங்க ஊர், அட்டக்கட்டி, (கொடைக்கானல்) பேரிஜம், ஹவாய்.

இருந்த ஊர்கள் - கரூர், திருச்சி, சிங்கப்பூர், அமெரிக்கா (இப்பையும் இங்க தான்.)

பார்க்க விரும்பும் இடங்கள் - முட்டம், கீழ வெண்மணி, டோக்கியோ, லிமா (பெரு).

பிடித்த தலைவர்கள் - தந்தை பெரியார், அண்ணல் அம்பேத்கார், கலைஞர் கருணாநிதி, அய்யா நல்லகண்ணு.

பிடித்த கலைஞர்கள் - கலைஞர் (பல பரிமாணக் கலைஞர் இவரை விட்டு கலையைப் பற்றி பேச முடியாது), சிவாஜி, விஜயலட்சுமி (நவநீதக் கிருஷ்ணன்), சேரன்.

பிடித்த உணவு - மழைக் கால தேனீர் (வறுத்த கடலை., வெல்லக்கட்டியுடன்)., கோழி(நாட்டுக் கோழி), மீன் (கேரள மத்திமீன், ஜப்பான் சுஷி (சமைக்காமல் சாப்பிடணும்., ஆனால் நான் சிறிதாக மசாலா சேர்த்து, 2 செகண்ட் வதக்கி.,....ம்..!...). அக்காரவடிசில்.

பிடிக்கும் நேரம் - சுள்ளென வெயில் அடிக்கும் மதிய நேரம்., என் அப்பாவுடன் பேசும் நேரங்கள் அனைத்தும், எங்கய்யாவின் பாச நேரம்., நண்பன் விசுவின் நேச நேரம்.

பிடித்த கணங்கள்:

கல்லூரியில்., மாறலுக்காக (கல்லுரிய விட்டு யாருந்தொரத்த மாறுனது இல்ல... இது Moral ப்பா... Morality!!) 'ராஜா அன்னம்மாள் மெமோரியல் அவார்டு' வாங்கிய கணம். (ஆனா... அந்த அன்னம்மா அவர்கள் யாருன்னு எனக்குத் தெரியாது!).

எம்.சி.ஏ வுல டிஸ்கிரீட் மேத்மேட்டிக்ஸ்னு ஒரு பூதமிருக்குது..., அதில நிச்சயம் கோட்டுதான்னு நெனைச்சு, நெனைச்சு மறுகிட்டு இருந்தப்ப... அட, நீயி 59 மார்க் கவலைப்படாதன்னு, பல்கலைக் கழகத்தில் வேலைபார்க்கும் பக்கதூட்டு அக்கா சொன்ன கணம் (அவங்கவுங்க.... தங்க மெடலு வாங்குனது., தண்ணியா மார்க் வாங்குனதுன்னு தட்டிகிட்டு (கீ-போர்ட!) இருக்கப்ப... நம்ம நிலைமை... இம்புட்டுதான்...! அதுவரைக்கும் கோட்டில்லாம ஓடிகிட்டு இருந்ததுனாலதான் கவலையும். நம்மெல்லாம் கல்யாணத்துக்கு பயந்துதான் காலேஜ் போனமே ஒழிய., படிச்சு உருப்புடறதுக்கா...போனோம்?. எங்காளு மட்டும் கண்ணுல மாட்டாம இருந்திருந்தா... இன்ன வரைக்கும் நான் கலேஜ்க்குப் போய்கிட்டு இருந்தாலும் ஆச்சிரியப் படுறதுக்கில்ல...!. இன்னும் ஒண்ணு., சுத்தமா எழுதாத பேப்பருக்கு எப்படித்தான் இம்புட்டு மார்க் போடுவாங்களோ?.இது தவிர டபுள் ப்ரொமோஷன்ல்ல மூணாவது சேர்ந்தது, பத்தாவதுல தமிழ்ல முதல் மார்க் (பள்ளியில) எடுத்தது., பிஜிடிசிஎ வுல 87% எடுத்தது இதெல்லாம் வேதனைன்னு ச்ச்.. சாதனைன்னு எடுத்துகிட்டிங்கன்னா சரிதான்., ஆனா இதுனாலயெல்லாம் இப்ப எனக்கு ஒரு பயனும் இல்லை என்பதையும் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.)

நம்மாளு... சிங்கப்பூரிலிருந்துகொண்டு எங்கள் காதலை தன் வீட்டில் சொல்லிவிட., இருபுறமும் பிராண்டல் வாங்கி, சமாளித்து நான் வெந்து, நொந்து கொண்டிருக்க... திருமணத்திற்கு நான்கு நாட்கள் முன்னர் ., ஹாயா வீட்டுக்கு வந்து ஒரு லுக்கு விட்டுச்சு பாருங்க.... வீச்சருவாகளுக்கு இடையில நான் நிக்கிறேன்., உனக்கு லுக்கா?ன்னு... பல்லைக் கடித்துக் கொண்டே., புன்னகைத்த கணம்.

என் பேசும் பொற் சித்திரம், ‘அத்த.....’ என முதல் வார்த்தை பேசிய கணம் (இப்பப் பார்த்தா... பாப்பா., கதவை சாத்திட்டு வா...! ந்னா ... அம்மா...you… go and lock before somebody comes in! ங்குது. யாரக் கேட்டு இத எடுத்த?ன்னு கொஞ்சம் கோபமா கேட்டா., Why?.,I asked my brain ன்னு வருது பதில். பதினாறடி பாயுது...!! பெருமைப் படறதா, துக்கப் படுறதான்னு தெரியாம ஒரு கலந்து கட்டுன உணர்வோட திரிஞ்சுகிட்டு இருக்கேன் அவ வாயத் திறந்தா.). (இதத்தான்... முதல்ல சொல்லணும்., ஒரு கோர்வையா இருக்கட்டும்னு கடைசில போட்டுட்டேன்.)

இன்னும் நிறைய நாலச் சொல்லியிருக்கலாம். சிறிது தாமதமும் ஆகிவிட்டது இளவஞ்சி, முத்துக்குமரன் பொறுத்துக் கொள்க

13 comments:

இலவசக்கொத்தனார் said...

நல்ல பதிவுங்க. இங்கயும் அதே கதைதான். பையன் கிட்ட ஏன் டீவி கிட்ட போய் பாக்கிறன்னு சத்தம் போட்ட அவன் பதில். "நான் வேண்டாம்ன்னுதான் நினைக்கறேன். But my mind is not listening"!

குறிப்பு : பையன் வயது நாலரை.

Thangamani said...

//எங்காளு மட்டும் கண்ணுல மாட்டாம இருந்திருந்தா... இன்ன வரைக்கும் நான் கலேஜ்க்குப் போய்கிட்டு இருந்தாலும் ஆச்சிரியப் படுறதுக்கில்ல...!. //

//நம்மாளு... சிங்கப்பூரிலிருந்துகொண்டு எங்கள் காதலை தன் வீட்டில் சொல்லிவிட., இருபுறமும் பிராண்டல் வாங்கி, சமாளித்து நான் வெந்து, நொந்து கொண்டிருக்க... திருமணத்திற்கு நான்கு நாட்கள் முன்னர் ., ஹாயா வீட்டுக்கு வந்து ஒரு லுக்கு விட்டுச்சு பாருங்க.... வீச்சருவாகளுக்கு இடையில நான் நிக்கிறேன்., உனக்கு லுக்கா?ன்னு... பல்லைக் கடித்துக் கொண்டே., புன்னகைத்த கணம்.//

வழக்கம்போல சிரிச்சுகிட்டே படிச்சுகிட்டு இருந்தேன்.

முதல் பாரா (சாதனையைப் பத்தி) ரொம்ப நல்ல எழுதி இருக்கீங்க!

இளவஞ்சி said...

//இப்பூமியை சாதனை செய்யவர்களுக்காய் பாட்டா போட்டுவிட்டு, அவர்கள் வருகைக்காய், கன்னத்தில் கை வைத்து காத்திருக்கவில்லை இயற்கை. //

கலக்கலுங்க... :)

முத்துகுமரன் said...

//நம்மாளு... சிங்கப்பூரிலிருந்துகொண்டு எங்கள் காதலை தன் வீட்டில் சொல்லிவிட., இருபுறமும் பிராண்டல் வாங்கி, சமாளித்து நான் வெந்து, நொந்து கொண்டிருக்க... திருமணத்திற்கு நான்கு நாட்கள் முன்னர் ., ஹாயா வீட்டுக்கு வந்து ஒரு லுக்கு விட்டுச்சு பாருங்க.... வீச்சருவாகளுக்கு இடையில நான் நிக்கிறேன்., உனக்கு லுக்கா?ன்னு... பல்லைக் கடித்துக் கொண்டே., புன்னகைத்த கணம்.//

காதலர்கள் என்றாலே எனக்கு தனிப்பிரியம். இந்த சமயத்தில் நான் எழுதிய ஒரு கவிதையை மட்டும் இங்கே போடுகிறேன்..
**
உறவினர்கள்தான் என்றாலும்
தலை குனிந்த வந்து
நாணத்தோடு
வணக்கம் சொல்லி
ஓரக்கண்ணால்
என்னைக் காணாது
தவிக்கிறாய்.

முட்டிக் கிளம்பிய
கண்ணீர் துடைத்து
நீ கதவடைத்துக் கொண்ட
உன் அறையில்
நானிருந்தேன்
உன் புகைப்படதோடு
பேசிக் கொண்டு
**

மற்றவற்றில் வழக்கம் போல மதுரை மணக்கிறது....

G.Ragavan said...

ஆகா! அக்கா நீங்களும் மாட்டிக்கிட்டீங்களா....ரொம்பச் சந்தோசம். :-)

கிராமியக் கலைஞர்களுக்கு புனர் வாழ்வு அளித்தவர் விஜயலட்சுமி நவநீதகிருஷ்ணன் என்றால் மிகையாகாது. அவர் பங்கை அவர் சிறப்பாகவே செய்தார்.

ஒரு தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் குரங்காட்டம் என்ற ஆட்டத்தை அவருடைய குழுவினர் ஆடினார்கள். அப்பா..........என்ன அருமை தெரியுமா? உண்மையிலே குரங்குகள்தான் கூடியாடுதான்னு தோண வெச்சிருச்சி...

அப்புறம்...அந்த தோட்டுக்கட ஓரத்திலேஏஏஏஏஏஏஏஏஏஏ
தோடு ஒன்னாங்க
தோடு ரெண்டாங்க....மறக்க முடியுமா?

முத்து(தமிழினி) said...

அப்டிபோடு,

எல்லாம் சரிதான் வழக்கம்போல..இந்த மீன் சமாச்சாரம்தான் என் மனசை குடையுது(நாக்கை).....ஏதாச்சும் வழியிருக்கா?

உங்களுக்கு டிஸ்கிரீட் மேத்ஸ்.. எனக்கு மேத்தமேட்டிகல் பிஸிக்ஸ்..என் கிளாஸ் புள்ளைங்க எல்லாம் சிரிப்பாங்க..மூணு முயற்சி..நல்லவேளை அதுக்குள்ள வேலை கிடைச்சி...(உஸ் அப்பாடி)
//Why?.,I asked my brain //
நிஜமாகவே சிலிர்க்குதுங்க மேடம் ..சுத்தி போடுங்க...

பத்மா அர்விந்த் said...

நகைச்சுவை இழையோட எழுதி இருக்கிறீர்கள். உலகம் பிறந்ததும் எனக்காக ஓடும் நதிகளூம் எனக்காக என்ற பாட்டு நினைவுக்கு வந்தது. புதன் நான் நடத்தும் ஒரு சமூக கூட்டத்திற்கு வர இயலுமா? விவரங்கள் தருகிறேன்

அப்டிப்போடு... said...

நன்றி இலவச கொத்தனார், இதுக்கு 6 வயது. பயங்கரமாத்தாங்க பேசுதுங்க.

நன்றி தங்கமணி.

நன்றி இளவஞ்சி கலக்கலா... ஒரு வரில கலக்கம் வர வைச்சிடிங்கப்பா....!

நன்றி முத்துக்குமரன். காதலர்கள்னா தனிப் பிரியமா?. அப்படின்னா கவிதை ஏதோ அனுபவத்த சொல்ற மாதியில்ல இருக்கு?.

அப்டிப்போடு... said...

இளவஞ்சி கலக்கலா? ந்னு இருக்கணும் ? விட்டுட்டேன்.

அப்டிப்போடு... said...

நன்றி இராகவன். அக்காவா? இராகவனெல்லாம் இப்ப அக்கான்னு கூப்பிட்டா பத்தடி தள்ளிப் போகனுமோன்னு பயம் வருது ராசா. ஓங்காராம், ஆங்கரமெல்லாம் பயங்கரமாத்தான் இருக்கு. பெரிய தலையாடிங்க :-))) வாழ்த்துக்கள்!!.

சரி... //கிராமியக் கலைஞர்களுக்கு புனர் வாழ்வு அளித்தவர் // விஜயலட்சுமி அல்ல அப்பா., இந்தச் 'சினிமா', 'எனிமா' கூடல்லாம் போட்டியிட்டு தரம் தாழவிரும்பால் தானுண்டு, தன் வேலையுண்டு என இருந்துவிட்டார்கள் திறமையும், அறிவும் மிக்க அந்தக் கலைஞர்கள். இப்பப் பாருங்க., நமக்கு கூட ஒரு ஓங்காரத்தப் பார்த்தா ஒன்பது எழுதலாம். முடியாதா என்ன?. முடியிலைன்னா சொல்லித் தர அன்புத் தம்பி நீங்க இருக்கிங்க, நம் தரத்தாலும் தவிர, எதுக்கு ஓங்காரத்த குளிப்பாட்டி நடுவீட்டுல வைக்கணும்னும் பேசாம இருக்கம்ல...?அதுமாதிரி.

விஜயலெட்சுமி குரவையாட்டம் நடத்திருக்காங்க... 'குரங்காட்டம்' எப்ப நடத்துனாங்க?., பழனி கிழனி முருகனப் பார்க்க போயிட்டு வந்துட்டு டி.வி பார்த்திங்களோ?. எனக்குக்கூட ஒரு குரங்கப்பார்த்தா பார்க்கிறது எல்லாம் குரங்காத் தெரியும்.

//ஓரத்திலேஏஏஏஏஏஏஏஏஏஏ//

ஏ... அப்பா...! (கலைஞர் ஸ்டைலில் படிங்க) நாடுப்புற பாடல்களை இவ்வளவு உணர்ச்சி வசப்பட்டு இரசிக்கிறதெல்லாம் பழைய ஃபேசனாப் போச்சப்பு.., ஏன் ரெண்டு தோடோட நிறுத்திட்டிங்க?. பின்னாடி ஏகப்பட்ட தோடு இருக்கே?.

சரி. தம்பி., இன்னைக்கு ஏதோ கொஞ்சம் நேரமிருக்கறதால., ரெண்டு தட்டு தட்டி வைக்கலாம்னு (கீ போர்ட சாமி.!,) தட்டுனா ரொம்ப நீளாமப் போச்சு. உடல் நலத்தைப் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். அப்புறம் எப்போ என் வீட்டுக்கு ('பிளாக்') வருவிங்களோ? அதனால்தான் சொல்கிறேன்.


நன்றி முத்து.,

//எல்லாம் சரிதான் வழக்கம்போல..இந்த மீன் சமாச்சாரம்தான் என் மனசை குடையுது(நாக்கை).....ஏதாச்சும் வழியிருக்கா?//

இது புரியலையே?

//..சுத்தி போடுங்க... //
மொத உங்க பாப்பாவுக்கு சுத்திப் போடுங்க. அவ்வளவு அழகு!!!.

முத்துகுமரன் said...

//நன்றி முத்துக்குமரன். காதலர்கள்னா தனிப் பிரியமா?. அப்படின்னா கவிதை ஏதோ அனுபவத்த சொல்ற மாதியில்ல இருக்கு?.//

நமக்கந்த கொடுப்பினை இல்லைங்க:-(((((((((

அது ஒரு கற்பனைக் கவிதை. ஆனால் அனுபவித்துதான் எழுதினேன். நமக்கப்படி எதும் நடக்காதாங்கிற நப்பாசைதான்:-))))))))

அப்டிப்போடு... said...

நன்றி, பத்மா. தனி மடல் பாருங்கள்.

அப்டிப்போடு... said...

//அது ஒரு கற்பனைக் கவிதை//.

நம்பிட்டம்ல?