Saturday, December 31, 2005

**விடை கொடு., விரும்பி வா**



2005 ஆம் ஆண்டு பிறந்த போது., புத்தாண்டு மகிழ்ச்சி அறவே இல்லை. சுனாமியின் சோகமே இருந்தது. போன ஆண்டிற்கு தண்ணீர் தாகம் மிக அதிகம் அதிகம் போல., சுனாமிக்குப் பிறகு ஜூன் மாதத்தில் குஜராத்தில் 35 பேர்களை பலி கொண்டு ஆரம்பித்தது மழை வெள்ளம்., கடைசி மாதம் வரை நாட்டின் பல பகுதிகளில் சிலம்பம் ஆடி விட்டது. இங்கும் கத்திரீனா., ரீட்டா என.

அப்புறம் கே.ஆர். நாரயணன், வலம்புரி ஜான், தாமரைக் கனி, ஜெமினி, பானுமதி போன்றோர் மறைந்தனர். உலக அளவில் போப் ஜான்பால். தனிப்பட்ட வகையில் எனக்கு இழப்பு இந்த நட்சத்திர வாரம் துவங்குவத்றகு 1 நாள் முன் என்னை சிறுவயதில் வளர்த்த என் அம்மாட்சி திடீரென 'ஹார்ட் அட்டாக்கால்' மறைந்தது.

எத்தனை சுனாமிகள் வந்தாலும் மனிதம் தழைப்பது நடக்காதோ என எண்ண வைத்த பாப்பாபட்டி, கீரிப்பட்டி, கண்டதேவி மற்றுமொரு சோகம்.

என்னைச் சந்தோசப் படுத்திய விருதுகள் தமிழுக்கு செம்மொழி விருது., அடூர் கோபால கிருஷ்ணன், மிர்னாள் சென்னிற்கு கிடைத்த 'பால்கே' விருதுகள்.

'நானாவதி' அறிக்கை சமர்பிக்கப்பட்டது. சீக்கியர் படுகொலைக்கு பார்லிமெண்டில் காங்கிரஸ் மன்னிப்புக் கேட்டது.

தி.மு.காவில் இந்த ஆண்டு அதிக ஆளவு எம்.எல்.ஏக்கள், கவுன்சிலர் இறப்பு மற்றும் கைதுகள் நிகழ்ந்தது.

லஞ்ச எம்.பிக்கள், தலைகள் ராஜினாமா, ஓய்வு என ப.ஜ.க க்கும் போதத ஆண்டுதான்.

யோசிக்க வைத்த செய்திகள்., டோனி மீண்டும் 3 வது முறையாக பிரதமரானது., குவைத்தில் பெண்களுக்கு தேர்தலில் ஓட்டுப் போடவும், நிற்கவும் உரிமையளித்த சட்டம் வந்தது.

மொத்தத்தில் 2004 இது ப.ம.க, வி.சி மாதிரி மகிழும் வகையிலும் இல்லை., குஷ்பு, லாலு, உமாபாரதி, நட்வர்சிங் போன்றோர்க்கு இருக்கும் அளவிற்கு துன்பமாயும் இல்லை.

*** *** *** ***

2006

வரும் போதே 2ந்தேதி பூமி குலுங்கும் என பீதியக் கிளப்புராங்க. பெங்களூர்ல 6 மனித வெடி குண்டாம்ல?., இளவஞ்சி, ராகவன் மற்றும் நண்பர்கள், தோழிகள் உசாராக இருங்கப்பா!.

என்ன இருந்தாலும் ஒவ்வொரு புத்தாண்டும் எல்லாவற்றையும் தன்னில் வைத்திருந்தாலும் ஒரு நம்பிக்கையும், உற்சாகத்தையும் பிறக்கும் போது தருகிறது என்பதில் ஐயமில்லை.

2006 ஆண்டே விரும்பி வா., யாவர்க்கும் நலங்கள் தா.

அனைவருக்கும் என் மனம் கனிந்த புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள். உங்கள் எண்ணங்கள் சிறக்க., சிறந்த எண்ணங்கள் ஈடேற வேண்டுகிறேன்.

**அக்காலம்**

என்றுமே தூங்கி வடியும் எரிச்சல் பொழுதுகள், அக்காலம் என்னவோ ஆனந்தமாய் தோன்றும். எப்போதும் உதிக்கும் சூரியன் அந்நாட்கள் மட்டும் கதிர் கை கொண்டு தோள்தொட்டுப் பேசும். தினமும் மலரும் மலர்களைக் கூட சருகெனப் பார்க்கும் கண்கள் அச்சமயம் சருகையும் மலர்போல் மென்மையாய் பார்க்கும். சுற்றி சுழித்தடிக்கும் காற்று எதிர்காலத்தைதான் கட்டுகிறதோ என்னவோ., அவன் நினைவுகள் நம்மை சுற்றுவதாய் மனம் எண்ணிக்கொள்ளும்., ஆடி நடந்தே பழக்கப் பட்ட கால்கள்., அவன் எதிர்வரும் போது மட்டும் நடை பழகும். எவரையும் எடுத்தவுடன் பெயர் சொல்லி அழைக்கும் நாக்கு அவன் பெயரை நினைக்கும்போதே எழ மறுத்துப் படுக்கும். எத்தனை உறவுகள் சூழ்ந்திருந்தாலும் அவன் விலகினால் பூமி வெறுமை பெரும், அருகில் வர, உயிர்க்கும். தோற்றாலும் காதலில் வெற்றியுண்டு. ஒரு மனதை வென்ற மகிழ்ச்சியுண்டு.

நல்லா பேசி, சிரிச்சு விளையாண்டுட்டு இருக்கிற புள்ளைங்கள ஒரு காலத்தில் பார்த்தோம்னா., எதப் பார்த்தாலும் எரிஞ்சு விழுகுங்க. அப்பத்தான் வாய்திறக்கிற அவங்க அம்மாவ 'ச்சே., என்னாத்துக்கு எப்பப் பாரு... தொணத் தொணங்கிற?' ந்னு கடிச்சு துப்பிட்டு நகர்ந்து போகுங்க. சாப்பிடுமான்னா "ஆமா., அது ஒன்னுதான் இப்ப., நீயே சாப்பிட்டுக்க' ந்னு நாலு தேளு காலக் கடிச்ச மாதிரி 'சுள்'ளுன்னு இருக்குங்க., அப்படின்னா அந்தப் பய இன்னும் தன் காதலைச் சொல்லவில்லை என்று அர்த்தம். அவன் சொல்லிட்டான்னு வையுங்க., அங்க 'இந்த வேளையெல்லாம் எங்கிட்ட வச்சுக்காதன்னு' (எங்க போயிரப் போறான்னு நம்பிக்கைதான்) பட்டுன்னு சொல்லிட்டு வீட்டுக்கு வந்து உண்மையாவே தொணதொணக்கிற அவங்க பாட்டியப் பிடிச்சு கொஞ்சிட்டுப் போகுங்க. காதல்!. இது பல சாம்ராஜ்ஜியங்களைக் கட்டியிருக்கிறது., சிலவற்றைப் புரட்டி போட்டு அழித்திருக்கிறது. உலகம் தோன்றிய நாளிலிருந்தே காதல் தோன்றியிருக்க வேண்டும்., ஆனால் இன்றும் புதிதாகவே பூக்கிறது. ஆதி நாள் முதல் தோன்றும் நிலவைப் போலவே சலிப்பதில்லை காதலும்.

என் நண்பன் காதல் கொண்டான் ஒரு பெண்ணின் மீது., உருகி உருகி காதலித்து விட்டு ஒரு நாள் போய்விட்டாள்., பிறகு அவளை அவன் பார்த்தது வண்ணத்திரையில். அழுகையிலும், வெறுப்பிலும் ஆண்டுகள் பல கடத்தி., வேலையெனும் மதுவையுண்டு மீண்டெழுந்தான். அவள் மீதான கோபம் அவனை கணணி வல்லுனன் ஆக்கியது.

ஒருவர் காதலித்தார்., காதலி செல்லுமிடமெல்லாம் அவரும் சென்றார். அவள் வாய் சொன்ன வார்த்தைகளை மெய்ப்பித்து கண்ணெதிரே காட்டினார். ஆனால் காதலை மட்டும் சொல்லவில்லை., புரிந்து கொள்வாள் என நினைத்தாராம். உன்னால் என்ன முடியும் என்று அவள் பார்வை கேட்டதை உணர்ந்து கொண்டு., தன் உழைப்பால் ஒரு நிறுவனமே அமைத்துக் காட்டினார். வறுமையின் கொடுமை தாண்டி., நினைத்தை வென்றார். ஆனால் வென்று நிமிர்ந்தால்., பெண் வெளிநாடு சென்று விட்டது. என்ன ஆனாள்?., எங்கிருக்கிறாள் என்றறியாவிட்டாலும் காத்திருக்கிறார்., இப்போது அவருக்கு வயது 48. உரிய வயதில் அவருக்கும் தெரிந்திருக்கும் காத்திருத்தல் வீண் என்று. ஆனால் காதல் மனம்., பெற்ற மனதை விட இளகியதல்லவா?. நம்மை மதிக்கும் இதயங்களை நாம் மிதிக்கவே செய்கிறோம். அது துன்புறும் அளவு நம்மேல் கொண்ட பாசத்தின் அளவு. ஆனால் எதுவுமே அளவுக்கு மிஞ்சினால், அர்த்தம் பெறாது அச்சத்தையே தரும்.

காதலில் தோற்கும் மனம் எப்போதும் காதலைத் தன்னுள்ளே தக்கவைத்திருக்கும். வென்ற மனம்?., முதலில் காதல் மலர்ச்சியுடந்தானிருக்கும்... மெல்ல பல பிரச்சனைகள் மொய்க்க., மலர் இருக்கும். மணமில்லாமல்.

மனதில் நின்ற காதலியே
மனைவியாக வரும் போது
சேகம் கூட சுகமாகும்
வாழ்க்கை இன்ப வாரமாகும்.

நீங்கதான் எல்லாச் சோகத்தையும் எங்க மேல சுமத்தி விட்டு விடுகிறீர்களே? பின்ன., உங்களுக்கு வாழ்க்கை வரமாகாமலா இருக்கும்?.